Egmond… tsja daar doen we het allemaal voor. Dat is wat ik een jaar geleden als ultiem doel gesteld heb. Om in januari 2013 de halve marathon van Egmond te lopen. Mede omdat ik het toch de meest toonaangevende halve marathon van Nederland vind, maar ook omdat ik deze al een aantal jaren gefotografeerd heb. Nu is het echter nog niet zo ver. Dit jaar gaan we voor de kwart marathon. Qua afstand maak ik me daar niet zoveel zorgen over. 10,5km is een afstand die ik makkelijk aankan. Wat ik wel een beetje spannend vind is het weer, het lopen over het strand en de opgang en lopen over de duinpaden.
Zoals gewoonlijk heb ik natuurlijk weer een bagger voorbereiding gehad. Ik heb niet heel veel buiten kunnen lopen in verband met het noodweer, en ook door wat onvoorziene privé omstandigheden had ik ook indoor niet heel veel kunnen trainen. Het doel was dus al snel gesteld om vooral lekker te genieten, en geen tijdsdoel te hanteren. Zaterdag zijn we al naar Bergen vertrokken. Ik had een kamer geboekt in Hotel 1900 in het centrum. Dat is het hotel waar ik ook altijd al naar toe ging toen ik de voorgaande jaren in Egmond ging fotograferen. Na het inchecken zijn we naar Alkmaar geweest om even een beetje te shoppen en een beetje rond te kijken. Ik was er nog nooit geweest, en moet zeggen dat ik het wel een leuk stadje vind. Aan het einde van de middag zijn we even in Egmond wezen kijken. Het was al donker, maar ik ben blij dat ik even ben geweest. 
Zo kon ik toch van te voren een beetje inschatten wat voor een wind ik mee te maken zou krijgen. Ik besloot toen in ieder geval om mijn fietsbril mee te nemen in geval van ernstig zandstraal werk op de zondag. Na deze korte parcoursinspectie zijn we lekker terug gegaan naar Bergen, en zijn we lekker bij Wonder’s wezen eten, en zijn we redelijk bijtijds naar bed gegaan.
De wekker ging de volgende ochtend om 08:30. Vervolgens werd er ongegeneerd een ontbijt met veel ei en spek naar binnen gewerkt… I love hotel breakfasts!!! 
Vervolgens snel ingepakt en richting Egmond vertrokken want ik moest om 10:30 uur al aan de start staan met Marieke. Aangekomen in Egmond had ik echt mazzel, want ik kon dus gewoon in Egmond zelf parkeren. Na laatstgenoemde uit de mensenmassa in de sporthal gehaald te hebben, hebben we de tassen gedropt en zijn we via een toilettaire kliko naar de Noord-Boulevard gegaan voor de start. 
Eenmaal daar aangekomen konden we niet eens het startvak in. Overigens moet gezegd worden dat het weer echt super was. Onbewolkt, wel een stevige wind. Dat zonnetje was echt lekker in ieder geval. We konden dus pas het vak in na het startschot… Het werd dus een soort vliegende start. Dat was dus eigenlijk wel lekker want we konden op die manier wel in beweging blijven, en dus warm. Maar we konden gaan beginnen aan de uitdaging!
De kwart marathon begint met een rondje van drie kilometer door Egmond aan Zee zelf. De sfeer was ook voor de kwart marathon top! Er stond veel enthousiast publiek en de nodige dweilorkesten. De afgelopen week werd dus mijn telefoon gestolen, en liep dus nu met Runkeeper op mijn nieuwe telefoon. Alleen werkt dat dus nog niet helemaal geweldig, want ik kreeg mijn “audio cues” niet. Ik had dus ook geen enkel idee hoe hard ik liep. Ging ik te snel? Te langzaam? Ik had werkelijk geen idee. Het voelde in ieder geval in Egmond allemaal wel lekker. Ik liep alleen ver achteraan, en moest dus heel veel mensen inhalen. Na ongeveer drie kilometer kwam dus spannend moment nummer 1: De strandopgang… Eef stond vlak voor de bocht het strand op me aan te moedigen. Het was een beetje knokken, maar de opgang ging eigenlijk wel redelijk goed, en hoefde maar een klein stukje door mul zand te lopen. Wat hier ook in het voordeel speelde was dat het de avond van te voren dus springtij was, dus het strand was echt over een heel groot deel prachtig glad getrokken, en lekker hard.
Totaal hebben we iets meer dan twee kilometer over het strand gelopen naar de opgang bij Egmond Binnen. Wat was dit heerlijk lopen zeg! Dit kwam natuurlijk ook omdat we een dikke windkracht 5/6 schuin in de rug hadden. Vlak voor de opgang ook nog even gebruik gemaakt van de verzorgingspost waar ze koude thee en warme AA drink serveerden… Hmmmm apart, maar het werkt ook natuurlijk
Maar die opgang…. pfff wat een killer is dat zeg! Een smal paadje waar je met maximaal 3 man naast elkaar kan lopen, en het is zo steil en zo mul dat rennen absoluut out of the question is. Hier heb ik wel een hoop tijd verloren, want dat ging echt heel langzaam! Daarna volgde een kilometertje heuveltje op heuveltje af dwars door het duingebied. Het waren best pittige heuveltjes, en heb hier dus de “zevenheuvelentechniek” ook maar toegepast. Wel een heel mooi gezicht trouwens om die sliert mensen voor je door de duinen heen te zien kronkelen! Na het prachtige stukje duinen maakte het parcours een bocht naar links om weer terug te gaan naar Egmond aan Zee. Rond de zeven en een halve kilometer stond er tot mijn verbazing weer een verzorgingspost. Wat dat betreft goede verzorging voor de kwartmarathon hoor! Dus nog maar een bekertje warme AA drink naar binnen geklotst. Ik voelde me nog redelijk goed, haalde nog steeds mensen in en had het eigenlijk heel goed naar mijn zin. Op de doorkomst klok om de 5,25km had ik gezien dat ik op ongeveer een schema liep van 1:08 ongeveer, en dat vond ik eigenlijk allemaal best, dus probeerde gewoon hetzelfde tempo vast te houden. Op een gegeven moment zag ik het bordje van de negen kilometer. Ik ben zo gewend aan de tien kilometers dat ik dus dacht er bijna te zijn en werd een beetje optimistisch…. ***buzzer*** #fail! Het parcours maakte een bocht naar links en toen gingen we de bloedweg op…. en toen ging de weg weer een stuk omhoog. En die had ik dus niet verwacht… wat een ***** kuitenbijter was dat zeg! Om dat moment hoorde ik ook iemand zeggen dat het nog iets meer dan een kilometer was??? Owww **** inderdaad, een kwart marathon is 10,5km :-S. Dat was even balen dus, maar goed doorgebikkeld en Egmond in gelopen. Langs het Zuiderduin hotel, bochtje naar rechts… en O ja!! De finish van de kwart is daar al in plaats van op de Noord-Boulevard… tijd om weer vrolijk van te worden! 
Eef stond vlak voor de streep om me aan te moedigen en te fotograferen. In 1:08:35 ben ik de streep over gehobbeld en daar ben ik meer dan tevreden mee! Dit is namelijk geen loop om PR’s te lopen. Kortom, weer een medaille voor de collectie en een goede ervaring in voorbereiding voor de halve marathon van volgend jaar.
Daarna heb ik even gewacht om Marieke nog even aan te moedigen bij binnenkomst. Wat ik dus wel heel slecht vond is dat er geen medailles waren toe zij binnenkwam. Een organisatie als Le Champion moet inmiddels wel weten hoe ze dit goed moeten regelen! Daarna zijn we snel naar de start gelopen op de Noord-Boulevard om alle halve marathon lopers aan te moedigen. Mensenkinderen wat een mensenmassa doet daar aan mee zeg! Maar wel bij de start Sebastiaan, Robbie en Marcel kunnen spotten.
Maar Marieke en ik liepen nog steeds in onze zweetkleding rond, dus het werd tijd om even naar de sporthal te lopen en om te kleden en onze tassen op te halen en weer lekker droog terug te lopen. Eenmaal terug gekomen bij de uitgang van het uitloopvak hadden wij berekend dat Sebastiaan al binnen moest zijn. Later bleek dat we een grove rekenfout gemaakt hadden en kwam hij een half uur later pas binnen. *oeps*. Tijdens het wachten ben ik dus wel Roderik, Ben, Rombout en Marjolein tegengekomen. Roderik had overigens wel even belachelijk snel gelopen… iets van 1:24 ofzo… Petje af!
Maar goed, in de tussentijd was Eef aan het winkelen geslagen in het gigantische centrum van Egmond, en heb ik haar even opgevist in de “Vis & Snack” waar natuurlijk even een bakje kibbeling verorberd moest worden.
Na de laatste mensen bij het uitloopvak opgevangen te hebben zijn we daarna met de hele Runningplus groep naar Heemskerk vertrokken waar Marieke en Sebastiaan ons in alle gezelligheid getrakteerd hebben op heerlijke snert, gevolgd door koffie met een lekkere zelfgemaakte appeltaart!
Kort samengevat: Een hele lange, hele gezellige topdag! Heb nu al zin in volgend jaar!
Geen reacties » 
Gewapend met het hesje snel naar het nabijgelegen ROC om mijn startnummer op te halen in de aula. Al heel snel liep ik Mok tegen het lijf. Dat was wel leuk, want ondanks dat we behoorlijk wat afouwehoeren over de twitter hadden we elkaar nog nooit live ontmoet. 
